~*~*P@tOnGk0 ,, If everything were changed, I would be the same ~envy~
เปลี่ยนลุคไดแล้วนะ
แต่ไม่เป็นอย่างที่คิดไว้เลยแฮะ
ไม่ใช่ขาวดำ เดธโน๊ต
ไม่ใช่ขาวบริสุทธิ์ อย่างคริสต์มาส
แต่เป็นสีดำเทา อมทุกข์ ความเหงา ความเศร้า
..... เหมือนเดิม .....
ช่วงนี้เปลี่ยนเพลงเป็นว่าเล่นเลยแฮะ
ข้ออ้าง
อยู่อย่างเหงาๆ
เกิดมาแค่รักกัน
From the bottom of my broken heart
เพลงต่อไปจะเป็นเพลงอะไร
ก็รอดูกันอีกที
เฮ้อ~ อารมณ์อึมครึมอย่างนี้เลย
คราวหน้าจะเป็นสีขาวนะ
จะทำให้ได้ ต้องทำให้ได้
ถึงแม้ White Christmas จะเหงา
แต่นั่น ก็ยังสงบ ไม่ทุกข์ทนอย่างนี้
ความรักน่ะ ไม่เข้าใครออกใคร
ยิ่งเกิดจากความผูกพัน และ ความเข้าใจ
ความรู้สึกดีๆมากมายก็เกิดขึ้นได้
จนบางครั้ง เราเองก็ไม่เคยรู้ตัวเลยว่า
"ความรักได้เกิดขึ้นแล้ว"
ผมเอง .... ไม่ได้ต้องการที่จะกลับไปเป็นเหมือนเดิม
เพราะผมเอง .... ก็เชื่อในคำพูดที่ว่า
"สิ่งที่เป็นของเรา ย่อมเป็นของเรา
.... และในเมื่อมันไม่ใช่ ก็ไม่มีวันเป็นของเรา"
ที่ผ่านมา มันก็เป็นเพียงความทรงจำที่ดี
และเมื่อมันเป็นแค่ความทรงจำ
"มันก็เป็นเพียงแค่อดีต"
ผมเคยมีความทรงจำเป็นสิ่งหล่อเลี้ยงชีวิต
ความทรงจำหวานๆปนขม
ระหว่างผมกับคนที่ผมรัก
แต่ด้วยระยะทางและเวลาที่ผ่านไป
เราสองคนก็ห่างกันเหลือเกิน
ทั้งความห่างไกล ความไม่เข้าใจ
ความกลัว และ ความหึงหวง
... หวาดระแวง ...
ความรักของเรา จึงไม่ราบรื่นนัก
ไม่เคยรู้สึกเหนื่อยกับความรักเท่านี้มาก่อนเลย
ทั้งๆที่ก็เคยเจ็บปวดเพราะมันมามาก
เหนื่อยทั้งใจ เหนื่อยทั้งกาย
กับการทุ่มเทไป แล้วมันไร้ค่า
แต่ก็ไม่เท่ากับครั้งนี้
"ทั้งๆที่รักกัน แต่ก็ไม่เข้าใจกัน"
เค้าว่ากันว่า ....
"ถ้าเค้าหึง แสดงว่า เค้ารัก"
ผมน่ะ รู้ดีว่าเค้ารักผมมากแค่ไหน
แต่รู้บ้างมั้ยว่า ....
"การหึงหวงแบบไม่ลืมหูลืมตา
มันเป็นการดูถูกคนที่เรารักมากที่สุด"
ปาก .. บอกว่า .. รักมากที่สุด
แต่หัวใจ .. กลับไม่เคยเชื่อใจกันเลย
"เชื่อใจคุณ แต่ไม่วางใจคนอื่น"
มันต่างอะไรกับการไม่เชื่อใจกัน
ผมเองน่ะ ก็เป็นคนขี้หึง ขี้น้อยใจไม่แพ้คุณหรอกนะ
แต่เพราะผมเชื่อใจคุณ
เพราะผมไว้ใจคุณ
เพราะผมให้เกียรติคุณ
และนี่คงเป็นเหตุผลที่เพียงพอ
กับการที่ผมไม่เคยแสดงออก
ว่าผมน่ะ หวงคุณมากแค่ไหน?
ผมไม่อยากให้เรื่องหึงหวง
มันมาบั่นทอนความรู้สึกดีๆของผมไปมากกว่านี้
เพราะตอนนี้ ... ผมไม่มีใครแล้ว
การที่ผมมีใครซักคนที่พูดคุยด้วยได้
มีคนคอยรับฟังปัญหาของผม
มีเพื่อนคอยปลอบใจ
นั่นก็ดีแล้วไม่ใช่หรอ?
เพราะถ้าไม่มีพวกเค้า ... ผมคงโดดเดี่ยว
ถ้ารักผม เชื่อใจผม
ได้โปรด อย่าเอาเรื่องคนอื่น
มาทำลายความรักของเราอีกเลย
"ความรัก ขึ้นอยู่กับคนสองคน"
แล้วจะแคร์ทำไมกับความรู้สึกของคนอื่น
ในเวลาที่ผมกำลังอ่อนแอเช่นตอนนี้
ผมควรจะมีคุณคอยอยู่ข้างๆ
ปลอบโยนและให้กำลังใจผมไม่ใช่หรอ?
แต่ทำไม ความรักของเรา กลับทำให้ผมยิ่งทุกข์หนัก
ทุกครั้งที่เราคุยกัน ... ต้องทะเลาะกัน
ทุกครั้งที่เราทะเลาะกัน ... ต้องมีน้ำตา
แล้วที่เรารักกันมากมาย
จะมีประโยชน์อะไร
ในเมื่อเรา ไม่เคย เข้าใจกัน
"...... เหมือนกับจะยืนยันว่าต่อให้นานแค่ไหนฉันก็รอได้
แล้วฉันก็ทำได้อย่างที่พูดจริงๆ
และที่สำคัญที่สุดระหว่างเราก็คือ
เราไม่เคยผูกมัดกันไว้ด้วยคำสัญญา
ความจริงใจต่างหากที่สำคัญ"
"มีคนเคยบอกฉันว่า ความรักเป็นเรื่องประหลาด
กับคนบางคนที่แสนดีและเหมาะสม
ก็เป็นได้เท่านั้น เพราะถ้าไม่รักก็คือไม่รัก
แต่กับบางคน... ต่อให้ต้องรอคอยทั้งชีวิต
หรือแม้แต่เจ็บปวดทุกครั้งที่สบตา
เราก็กลับยอมสิโรราบให้
โดยไม่มีเหตุผลและข้อโต้แย้งใดๆเช่นกัน"
จาก เพราะมีเธอเป็นความรัก โดย อิงฟ้า
P@tOnGk0 : Could you stop my sadness?
PS : Thanks God
thanks for your visit
miss you all
Mint NoO Fern Kob Kii~
JINKS Kamon HongHok
student committee
N'Jin N'Neen N'Som
BAND
嵐
大切な人,
especially Conne
~บอบช้ำ ... แล้วยังซ้ำเติมกันอีกหรอ?~
ผมชอบอ่านหนังสือที่สุด
เพราะผมสามารถก้มหน้าก้มตาอ่านได้
โดยไม่ต้องแคร์ใคร ไม่ต้องสนใจใคร
ไม่ต้องรับฟังใครให้เจ็บปวด
ผมสามารถอยู่ได้ โดยไม่ต้องพูดคุยกับใครๆ
รักจุน รักอาราชิ
รักน้องคอนเน่*